پیامد های نشست کابل

نشست کابل امروز شانزدهم جوزا ۱۳۹۶ با خوش امدید گفتن خلیل کرزی معین سیاسی وزارت خارجه و بیانیه عاطفی محمد اشرف غنی رییس جمهور آفغانستان دایر گردید. فرق این نشست با نشست های قبلی چه است؟ چه انتظاری میتوان از این کنفرانس داشت؟

تفاوت اساسی این نشست با نشست های قبلی بیشتر در شکلیات کنفرانس است تا محتوای کنفرانس. در گذشته کنفرانس چهار جانبه با حمایت افغانستان ، امریکا ،پاکستان ، و چین با چند دور مذاکره موفق نشد تا طالبان را به مذاکرات مستیم با دولت کابل راضی کند. از طرفی روسیه از یک کنفرانس بین المللی وسیعتر و فراگیرتر با اشتراک تمام کشور های درگیر معضل افغانستان (امریکا، افغانستان ،ایران، اعراب، پاکستان، هند، چین، ترکیه، سازمان ملل، و اعضای شانگهای ) حمایت و برای تدویر چنین کنفرانسی تلاش های فراوان کرد که آخرالامر منجر به تدویر کنفرانس مسکو شد که باز هم نتوانست انطوریکه میخواست به ارزو برسد. چون صرف چند کشور محدود از جمله ایران ،پاکستان، چین ، و روسیه در ان شرکت کردند، حتی افغانستان در سطح ناظر در آن شرکت کرد. به همین سلسله عربستان سعودی دست به ابتکار عمل زد و طرح یک اییتلاف مبارزه علیه تروریزم را با همکاری کشور های منطقه و بخصوص کشور های اسلامی را مطرح کرد. ولی انطوری که میخواست ان طرح جامه عمل نپوشید، حتی متحد نزدیک نظامی سعودی در منطقه کشور پاکستان حاضر نشد در ان تعهد و یا وعده کمک نظامی کند.

پس در خوشبینانه ترین تعبیر دولت کابل و شخص اشرف غنی رئیس جمهور آفغانستان میتواند نشست کابل را یک موفقیت حساب کرده و در اینده ها از ان بعنوان یک کارت بازی قوی و با اعتبار استفاده تبلغاتی بیشتر در عرصه بین المللی همراه با شرکای خود در مقابل رقبا استفاده کند. چون اهمیت این کنفرانس برخلاف دیگر کنفرانس ها درین است که افغانستان توانست بیش از بیست کشور ذیدخل معضل افغانستان و سازمانهای بین المللی ،هر کدام با اجندای متفاوت انهم در کابل، با چالش های سیاسی امنیتی موجود، را برای گفتگو گرد هم بیاورد.

برعلاوه ی اهمیت تبلیغاتی این نشست برای دولت کابل، متحدین غربی بخصوص ایالات متحده امریکا و متحدین عرب اش در منطقه از آن بعنوان چماق برای کوبیدن بر سر روسیه ، ایران، و چین مبنی بر عدم همکاری آنها در تطبیق مفاد این کنفرانس ؛ که گویا مبارزه علیه تروریزم بوده، خواهد بود

پس سوای بهره برداری تبلیغاتی و استفاده چماقی رقبا بر همدیگر بعید به نظر میرسد که این کنفرانس مطابق به اجندایش بتواند به نتایج ملموسی دست یابد. چون رقبای همدیگر از جمله پاکستان با هند؛ ایران با سعودی ؛ امریکا با روسیه به مشکل میتوانند با تعریف ترورزیم و نحوه مبارزه با ان به هم به توافق برسند. از طرفی هم در ۱۶ سال گذشته که پاکستان، سعودی ، و روسیه در افغانستان از مزیت های سیاسی کمتری نسبت به امریکا ،ایران ، وهند در افغانستان برخوردار بوده اند اکنون با حمایت علنی از طالبان با اجندای جداگانه به مشکل خواهند توانست با هم دیگر و یا با دولت کابل همکاری کنند .

بهرصورت؛ در جهان مدرن امروز تصامیم در باره جنگ و صلح بر اساس معیار های روحی و آخلاقی نه، بلکه بر اساس سنجش سود و زیان بازیگران صورت میگیرد. پس با درک واضح از عدم منافع مشترک بین اشتراک کننده گان این کنفرانس، با تاسف که کمتر امید و انتظاری در جهت چشم انداز یک صلح نسبی در منطقه را میتوان ازین نشست داشت .

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out /  Change )

Google photo

You are commenting using your Google account. Log Out /  Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out /  Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out /  Change )

Connecting to %s